Miskraam #3

Hoi!

Wat voel ik mij slecht zeg. Ik ben op dit moment geestelijk een wrak. Op dit moment had ik hier liever willen typen dat ik al bijna twaalf weken zwanger ben, maar helaas. 

pinterest.com

Net als altijd eerst even een update van de cyclus. Ik was 31 mei 2015 weer begonnen met een nieuwe cyclus en na verschillende verhogingen van de Gonal-f waren er op 18 juni 2015 twee eitjes te zien van 18/19mm! Ik mocht deze dag gelijk Ovitrelle spuiten en twee weken wachten. 

Na twee weken wachten kwam uit de zwangerschapstest kwam dat ik zwanger was! Helemaal gelukkig natuurlijk. Het voelde dit keer anders, de testen bleven duidelijk positief en ik voelde mij dit keer echt zwanger. Met 6 weken en 6 dagen heb ik een eerste echo gehad. Alles was goed en er klopte een hartje! Wow! Zou het deze keer dan goed gaan? 

pinterest.com

In de tussen tijd tot de volgende echo afspraak op 21 augustus heb ik natuurlijk al van alles gekocht aan kleertjes, zwangerschapsdagboeken en we hadden zelfs al een kinderwagen besteld. Ik voelde mij op en top zwanger. Misselijk, moe en af en toe spugen. Maar toen kwam dan daar de echo bij 10 weken en 6 dagen zwangerschap op 21 augustus. Ik kreeg een inwendige echo en de echoscopiste zei meteen "ik heb helaas slecht nieuws voor je, ik zie geen hartje kloppen." Ik was natuurlijk gelijk in tranen en was ook nog is alleen. Wie had dit nog verwacht?! Stiekem ergens ver weg in je hart heb je al een angst. Ik was toch wel op mijn hoede door de vorige twee miskramen en uiteindelijk is dit gevoel goed geweest. 

Waarschijnlijk uit de meting van de baby (want ja, zo voelt het voor mij wel.. als een baby.) kwam dat het hartje gestopt is rond negen weken zwangerschap. Ik voelde mij leeg, verdrietig, boos en alsof het ons elke keer niet wordt gegund. 

pinterest.com

Na deze echo mocht ik even in een aparte ruimte "uithuilen" en kon ik even Marcel bellen. Die vond het natuurlijk verschrikkelijk! Hierna kwam de gynaecoloog mij even halen, met de vraag wat nu? Hij gaf nu de voorkeur om even de natuur zijn gang te laten gaan en te wachten. Volgende week heb ik een afspraak op het vruchtbaarheidscentrum en gaan ze kijken of het al weg is en zo niet dan kijken we naar andere mogelijkheden. Waarschijnlijk zullen dit dan eerst vaginale pillen zijn die een miskraam kunnen veroorzaken en als dat echt niet helpt curettage. Curettage doen ze liever niet gelijk, omdat er toch een kans is op verlittekening en omdat wij al in een vruchtbaarheidstraject zitten wilt hij dat ons niet aan doen. Als het natuurlijk niet anders kan, dan kan het niet anders. Maar voor nu wachten.. 

Daarnaast krijgen wij de mogelijkheid om meer onderzoek te gaan doen. Omdat dit de derde miskraam is, kunnen ze kijken of er meer aan de hand is in ons bloed etc. Marcel en ik willen dit wel doen, maar het is namelijk zo dat 15 procent krijgt echt antwoord en 85 procent niet. 

De gynaecoloog vertelde al dat na elke miskraam je een verhoogde kans op weer een miskraam hebt, alleen het percentage dat het goed gaat is nog steeds hoger. Hier hopen we dan maar op. 

Voor nu is het wachten en we gaan even rustig aan doen. Want ik wil dit niet nog een keer meemaken. Hoeveel wil ik mijzelf nog aan doen? Is het misschien beter om toch nog even te wachten of gaan we er gelijk weer tegen aan? Dit zijn vragen die in mijn hoofd ronddolen. Ik ben er nog niet aan toe om helemaal te stoppen. Maar misschien komt er ooit een moment dat ik hier toch over moet gaan nadenken. 

Heb jij ook al meerdere miskramen meegemaakt? Heb jij daarna onderzoek gedaan?

Laat het mij dan weten. 

xxx

pinterest.com

Babyshower.

Hoi!

Je kent ze wel, die ontzettend Amerikaanse babyshowers. Waar de moeder voor de geboorte allemaal cadeautjes krijgt en straks met de geboorte weer een heleboel. Ik ben helemaal niet tegen de babyshowers, maar ik dacht bij een opmerking van mijn vader na toen hij zei "maar wat als het straks niet goed is bij de geboorte?" Ik had daar dus nog helemaal niet over nagedacht en dat terwijl ik zelf een kindje heb met "beperkingen". 

Ik zou als ik zwanger ben wel een babyshower willen, want waarom zou je je zwangerschap niet vieren? Nu na anderhalf jaar proberen voor een tweede, zou ik zeggen maak van alles een feestje. Van de eerste echo, eerste rompertje tot een babyshower. Maar het is wel goed om te blijven bedenken dat het niet vanzelfsprekend is om een "gezond" kindje te krijgen. Ik heb zelf een dochter met een beperking en ik werk op een kinderdagcentrum voor kinderen met verstandelijke en/of lichamelijke beperkingen. Als je een gezond kindje krijgt moet je jezelf nagaan dat het echt een wonder is, hoe de natuur dit voor mekaar heeft gekregen. Voor mij zal een tweede zwangerschap dan ook vol angsten zitten tot het kindje is geboren. Allereerst tot de eerste echo, om het hartje te zien kloppen na mijn miskramen. Maar verder tot de 20 weken echo, ziet alles er goed uit en is het zoals op het scherm te zien is gezond? Hierna is het sowieso tot de geboorte spannend, want bij Lois zagen we pas dat zij een oogje miste drie dagen na haar geboorte. Nu zal ik wel een uitgebreidere echo krijgen, waar ze het wel op kunnen zien of het kindje 1 of 2 oogjes heeft en zelfs dat zegt dan nog niks. Er zitten bij mij kinderen op het kinderdagcentrum waar pas later na de geboorte werd ontdekt dat ze een stofwisselingsziekte, autisme of een ander syndroom hebben. 

www.pinterest.nl

Wat is hier eigenlijk mee wil zeggen is dat veel ouders niet bewust zijn van het feit dat het anders kan gaan. Iedereen vindt het vaak vanzelfsprekend om een gezond kindje te krijgen. Maar zo vanzelfsprekend is dit helemaal niet. Toen ik zwanger raakte, was ik mij helemaal niet bewust van het feit dat het fout kon gaan tijdens de twintig weken echo. Ik dacht, "yes, ik krijg te horen of ik een jongen of meisje krijg!". Dit verliep uiteindelijk heel anders en moest ik uiteindelijk een vruchtwaterpunctie. Hier kwam uiteindelijk niets uit. Wat dus uiteindelijk niets zegt over de algehele gezondheid en verstandelijke ontwikkeling van de baby. Maar dat terzijde. 

Wij hebben daarom tot zeker vier jaar na de geboorte weer gekozen voor een tweede kindje. Omdat wij alle zorgen van Lois niet over willen dragen naar een tweede kindje. Nu wij weten dat het tweede kindje net zoveel kans heeft op een beperking als iedere andere ouder kans heeft op een kindje met een beperking zijn we er toch voor gegaan. Lois haar beperkingen zijn waarschijnlijk uit "toeval" ontstaan. Ze hebben namelijk geen verklaring gevonden. (Hier zal ik later een keer een aparte blog over schrijven.) 

www.pinterest.nl

Maar om terug te komen op het onderwerp babyshower, want ik dwaalde een beetje af. ;) Van het weekend heb ik mijn eerste babyshower gehad van mijn nicht. Zij is nu 35 weken zwanger van haar eerste baby (een meisje). Wat was het leuk! Om haar te verassen en te vieren dat ze zwanger is, van een waarschijnlijk mooi, lief en (hopelijk) gezond kind. 

xxx

Was jou kindje wel gezond geboren of kreeg je bij de 20 weken echo te horen dat er wat mis was met de baby? Laat het me weten in de reacties. Ik weet hoe het is en hopelijk bij een tweede zal het straks "goed" gaan. 

www.pinterest.nl